W dniu 12 marca br. nasza koleżanka po piórze – Krystyna Stefańska obchodziła 90 urodziny w Domu Pomocy Społecznej „Pogodna jesień” z siedzibą przy ulicy Leśnej w Jeleniej Górze.
Krystyna na kilka dni przed urodzinami zdradziła mi, że nie spodziewa się raczej nikogo w tym dniu u siebie. A, że jest osobą samotną, podjęłam decyzję zorganizowania Jej urodzin, by miała poczucie, że nie jest osobą zapomnianą, a bliską sercu.
Po przemyśleniu smutnej informacji pozyskanej od Krystyny wykonałam telefon do Pani Renaty Chmielewskiej dyrektorki Domu Pomocy Społecznej „Pogodna Jesień”, uzgadniając z nią przebieg i charakter urodzinowego wydarzenia. Nie zawiodła brakiem elastyczności Pani Dyrektor, pomimo że przybyło trzech dodatkowych gości.
Największą dla mnie radością była radość Krystyny, która tu trafiła po upadku i braku możliwości prowadzenia życia w domu jak dotąd samotnie z powodu braku możliwości poruszania się.
Załączone fotki oddają przebieg urodzinowych zdarzeń.
Odwiedziłam tu też przy okazji Sławomirę Koronę – Szatkowską, autorkę almanachów wydanych pod auspicjami naszego stowarzyszenia.
Krystyna na kilka dni przed urodzinami zdradziła mi, że nie spodziewa się raczej nikogo w tym dniu u siebie. A, że jest osobą samotną, podjęłam decyzję zorganizowania Jej urodzin, by miała poczucie, że nie jest osobą zapomnianą, a bliską sercu.
Po przemyśleniu smutnej informacji pozyskanej od Krystyny wykonałam telefon do Pani Renaty Chmielewskiej dyrektorki Domu Pomocy Społecznej „Pogodna Jesień”, uzgadniając z nią przebieg i charakter urodzinowego wydarzenia. Nie zawiodła brakiem elastyczności Pani Dyrektor, pomimo że przybyło trzech dodatkowych gości.
Największą dla mnie radością była radość Krystyny, która tu trafiła po upadku i braku możliwości prowadzenia życia w domu jak dotąd samotnie z powodu braku możliwości poruszania się.
Załączone fotki oddają przebieg urodzinowych zdarzeń.
Odwiedziłam tu też przy okazji Sławomirę Koronę – Szatkowską, autorkę almanachów wydanych pod auspicjami naszego stowarzyszenia.
*
Szanowni Państwo, Kochana Jubilatko, dzisiejszy dzień jest wyjątkowy – Krystyno świętujemy 90 lat Twojego życia, które są piękną opowieścią o sile, mądrości i miłości, jakie Tobie w życiu towarzyszyły.
To 90 lat wspomnień, doświadczeń, przeżyć oraz chwil, które ukształtowały nie tylko Ciebie, ale i wszystkich, którzy mieli szczęście Cię poznać, spisałaś na kartach książki zatytułowanej „Inspirowane nie tylko pandemią” w 2020 roku.
Treści tej książki, Twoje wewnętrzne opowiadania stanowią świadectwo nieprzypadkowej działalności. Bloki tematyczne, dowodzą o wachlarzu spraw, które autorkę zainspirowały do zapisania historii minionych czasów widzianej Jej oczami:
- Czas żniw covidu – 19;
- Zmiana nastroju;
- Proza życia zamiast aneksu;
- Zachowane w pamięci.
Patrząc na Ciebie Krystyno, widzę człowieka, który potrafił cieszyć się drobiazgami, pokonywać trudności z podniesioną głową i dzielić się dobrem bez oczekiwania niczego w zamian. Twoje życie Krystyno jest dowodem na to, że prawdziwe bogactwo mierzy się nie w rzeczach, ale w sercach, które udało się poruszyć.
Dziś, w tym wyjątkowym dniu, należącym wyłącznie do Ciebie, w 90 urodziny pragnę Ci podziękować – za Twoje ciepło, mądre rady, poczucie humoru i obecność, które są warte wyjątkowej uwagi.
Życzymy Ci tu wszyscy zebrani, aby każdy kolejny dzień był pełen spokoju, zdrowia i radości, a uśmiech nigdy nie znikał z Twojej twarzy.
Niech Twoje serce bije w rytmie szczęścia, a każdy poranek przynosi nową dawkę nadziei i miłości.
Sto lat… a właściwie – jeszcze wielu pięknych lat przed Tobą!
Sto lat… a właściwie – jeszcze wielu pięknych lat przed Tobą!
Z podziwem i szacunkiem dla Ciebie Danuta Mysłek
A.D. 2026-03-12
Co dziś u Krystyny?
W tej drobnej posturze siła i walka o jutro nieustanna
Jak upadnie i coś złamie, więdnie jak zaniedbany kwiat
Zakwita na powrót, jak na nogi staje
I o własnych siłach w domku bryka
Tęskni za czterema ścianami swojego mieszkanka
z nadzieją każdego dnia czeka, kiedy z „Pogodnej Jesieni” –
Domu Opieki Społecznej uda jej się do domu powrócić
Ileż metalu ona musi dźwigać, by kości były w całości
Doświadczyła czasu przemijania, który z pogodą ducha przyjmuję
Jest człowiekiem, którego Pan Bóg stworzył, by mową swą dawał nadzieję
I ona ten dyskurs trzyma.
A.D.2026
Danuta Mysłek
Danuta Mysłek
.jpg)
