wtorek, 13 lutego 2024

Michał Zasadny poleca


O muzycznym geniuszu





Mój znajomy mieszka przy ulicy Paderewskiego, więc nic dziwnego, że kiedy jego koleżanka zachwyciła się biograficzną powieścią, o tym genialnym kompozytorze i pianiście, chętnie pożyczył zaproponowaną pozycję i nie mógł się od niej oderwać. Kiedy dzielił się ze mną wrażeniami, nie ukrywał swojego rozczarowania. Książka nosi tytuł „Siostra wirtuoza” i oczekiwał, że będą zachowane proporcje na rzecz kompozytora. Jego zdaniem nastąpił zdecydowany przechył w stronę Antoniny, starszej siostry Ignacego Paderewskiego. Ich matka wcześnie umarła, zatem czytelnik odniósł wrażenie, że starsza siostra jakby zapragnęła zastąpić nieżyjącą. On okazał się nadzwyczajnie uzdolniony, choć jego siostra była przekonana, że również jest bardzo utalentowana, ale uwaga ojca skupiła się na Ignasiu. Zapewnił mu najlepsze wykształcenie, jakie w tamtych warunkach mógł mu zagwarantować.

Narratorką powieści jest Antonina. Mój znajomy oddaje sprawiedliwość, że powieść zawiera obfity materiał dotyczący rozwoju talentu Ignacego, ale tym rzetelnym opisom rozwoju światowej kariery towarzyszy wątek niespełnionych marzeń starszej siostry kompozytora. Po małżeństwie z wdowcem, kiedy już wypełniła obowiązek wobec pasierbów, czas, siły i troskę poświęciła bratu. Jego talent i pracowitość pozwoliły Padewskiemu zawojować wszystkie kontynenty. A jednocześnie jego drugą wielką miłością po muzyce była Ojczyzna. Antonina w pełni docenia ducha patriotyzmu, dokładnie relacjonuje starania kompozytora, by Polska nieistniejąca politycznie trwała w świadomości obywateli świata. I odzyskana niepodległość była również i zasługą genialnego muzyka.

Była też inna miłość. Ignacy kilkanaście lat miał romans z żoną innego muzyka, zresztą przyjaciela. W końcu ją poślubił, chociaż niejedna herbowa dama salonów chętnie by się „zainstalowała” u boku geniusza. Kompozytor przeżył jeszcze jedną stratę. Pochował jedynego syna. Ciężko chorego nie można była uratować, choć ojciec nie szczędził pieniędzy na najlepszych lekarzy. Natomiast nie mógł synowi poświecić czasu. Powieść traktuje o trudnych wyborach, ale mimo uwag mojego znajomego pozostaje lekturą godną polecenia.

Agnieszka Lis „Siostra wirtuoza”, Agencja Wydawniczo Reklamowa, Warszawa 2023.

sobota, 13 stycznia 2024

Willa Maxa Erfurta znowu przyjmuje gości


Tylko dziś, 13 stycznia można było oglądać z przewodnikiem odrestaurowaną willę Maxa Erfuta, czyli potocznie zwany przez jeleniogórzan „zameczek” na Zabobrzu, przed oddaniem go w ręce Osiedlowego Domu Kultury.

Dom powstał w roku 1903, w miejscu, tu trzeba posłużyć się wyobraźnią, gdzie wokół rozciągały się pola, a drzewa nie przysłaniały pięknego widoku na Karkonosze i Śnieżkę. Miejsce było szczególne jeszcze pod jednym względem, stąd prowadziła droga na Wrocław i Szklarską Porębę. Stąd również wyjeżdżał powozem, później automobilem, drogą, którą kazał wybudować (dziś ulica Różyckiego), właściciel willi i przemysłowiec do swojej fabryki papieru, niestety już nieistniejącej, przy ulicy Wiejskiej.

Secesyjny klimat willa zachowała dzięki staraniom konserwatorów. Największe wrażenie robi duży hol z kominkiem, sztukateria i schody. Wtedy właśnie tak budowano okazałe domy. Kto nie był jeszcze w domu Gerharta Hauptmanna w Jagniątkowie, dziś to Muzeum Miejskie „Dom Gerharta Hauptmanna”, powinien jak najszybciej nadrobić zaległości.

Od marca w zameczku zagości jeleniogórski ODK, przenosząc się z niewygodnego blaszaka. Mam nadzieję, że wkrótce i członkowie Stowarzyszenia w Cieniu Lipy Czarnoleskiej rozpoczną tam spotkania z cyklu ars poetica.

Robert Bogusłowicz


 

 











 














wtorek, 9 stycznia 2024

Izabela Rochnowska w ODK- 8.01.2024

 Tęsknoty serca



8 stycznia odbyło się pierwsze w tym roku spotkanie z cyklu ars poetica zorganizowane przez ODK i Stowarzyszenie Literackie w Cieniu Lipy Czarnoleskiej.

Bohaterką wieczoru była Izabela Rochnowska. Z jej najnowszym tomikiem poetyckim „Tęsknoty serca” mogli się zapoznać goście w kawiarni „Muza”.

Spotkanie poprowadziła Danuta Mysłek, która również czytała wiersze z tomiku razem z Urszulą Musielak.

Wieczór pięknie okrasił muzyką Adam Wolak.